Zorbalık Meselesi

Zorbalık dediğin şey bazen bağırıp çağırmak değildir. Bazen laf sokmaktır, bazen göz devirmektir, bazen de herkesin içinde birini küçük düşürmektir. Üstüne bir de “şaka yaptım” denince iş bitmiş sayılır. Halbuki bitmez.

Halk arasında buna pek isim konmaz. “Ağzı bozuk, lafını esirgemiyor,çok sivri denir ,geçilir. Ama o sivrilik bir süre sonra can yakar. Çünkü insan her gün azar azar değersiz hissettirilirse bir yerden sonra gerçekten öyle olduğunu sanmaya başlar.

Zorbalık yapan kişi genelde güçlü olduğu için yapmaz. Tam tersi, içi rahat olmadığı için yapar. Kendiyle uğraşmak zordur; başkasıyla uğraşmak daha kolay gelir. O yüzden hep bir açık arar, hep bir eksik bulur. Birini aşağı çekince kendini biraz yukarıda hisseder.

En kötüsü de şudur: Çevre sessiz kalır. Kimse bir şey demeyince zorbalık normalleşir. Demek ki sorun yok diye düşünülür. Oysa sorun vardır sadece üstü örtülmüştür.

Bu işin çözümü ne bağırmak ne de kavga. Bazen sadece sen bu şekilde konuşamazsın demek ,bazen de mesafe koymak yeter. Herkese ve herşeye katlanmak zorunda değiliz

Ezerek konuşan da, susarak katlanan da eninde sonunda yorulur.